Sinqeriteti

[I L M G A P]

Sinqeriteti

Ka thënë Jakupi a.s.: "I sinqertë është ai i cili i fsheh veprat e veta të mira ashtu siç fsheh veprat e veta të këqija"

Në emër të Allahut,Mëshiruesit,Mëshirëbërësit. Falenderimi dhe adhurimi i takon vetëm Allahut të lartësuar, Atë lavdërojmë,prej Tij ndihmë dhe falje kërkojmë. Atë që Allahu xh.sh. e udhëzon në rrugë të drejtë askush nuk mund ta kthejë prej sajë, dhe atë që Ai e lë në huti askush nuk mundet ta udhëzojë në rrugë të drejtë veç Tij.

Allahu i Lartësuar ka shpallur në librin e Tij të ndershëm Kur'anin: "E duke qenë se ata nuk ishin të urdhëruar me tjetër përveç se të adhuronin Allahun me një adhurimtë sinqertë ndaj Tij,që të largohen prej çdo besimi të kotë, ta falin namazin, të japin zekatin, se ajo është feja e drejtë." (98:5)
"Thuaj: Namazi im, kurbani im, jeta ime dhe vdekja ime i takojnë vetëm Allahut, Zotit të botëve, Ai nuk ka ortak. Kjo më është urdhëruar dhe unë jam ndër të parët muslimanë." (6:162-163) "Ai është që ka krijuar vdekjen dhe jetën, që t'ju provojë se kush nga ju do të bëjë vepra më të mira." (67:2)
Ka thënë Fudejl Ibën Ajad duke komentuar këtë ajet: "Mendohet për veprat më të sinqerta dhe më të drejta"- I thanë të tjerët: " Çfarë do të thotë më të drejtat dhe më të sinqertat?"- Ai i tha :"Me të vërtetë nëse vepra është e sinqertë dhe nuk është e drejtë, nuk do të jetë e pranuar tek Allahu xh.sh. E njejta gjë nëse është e drejtë dhe nuk është e sinqertë, sërish nuk do të jetë e pranuar. Do të jetë e pranuar vetëm atëherë kur të jetë edhe e sinqertë edhe e drejtë. Vepra e sinqertë është ajo e cila është kryer për hir të Allahut xh.sh., dhe është e drejtë kur kjo vepër është kryer ashtu siç e ka kryer i Dërguari a.s."
Pastaj ka porositur ajetin që pason: "Kush shpreson në takimin me Zotin e vet, le të bëjë punë të mira dhe duke adhuruar Zotin të mos i përshkruajë Atij askënd të barabartë." (18:110)

Çfarë është sinqeriteti?
Përkufizimet e sinqeritetit tek dijetarët muslimanë janë në kuptime të përafërta dhe shumica e tyre sillen rreth asaj se sinqeriteti është gjendja kur njeriu me adhurimin e tij nuk synon asgjë tjetër përveç kënaqësisë dhe shpërblimit tek Allahu xh.sh. Do të shtojme disa nga këto përkufizime:
Ka thënë Iz ibën Abdus-Selam: "Sinqeriteti është që njeriu të zbatojë ato çfarë i është urdhëruar, pastërtisht për hir të Allahut xh.sh., dhe që me këtë të mos dëshërojë që njerëzit ta madhërojnë dhe nderojnë dhe as që të mos arrijë me të ndonjë përfitim në fe dhe as që me të të largojë nga vetja ndonjë fatkeqësi të kësaj bote."
Ka thënë Sehl ibën Abdullah: "Sinqeriteti është që qëndrimi dhe lëvizja e njeriut të jenë vetëm për hir të Allahut xh.sh."
Ka thënë Fudejl ibën Ajad: "Lënia e një vepre për hir të njerëzve është dukje (rija), ndërsa bërja e një vepre për hir të njerëzve është t'i përshkruash shok Allahut xh.sh.(shirk). Sinqeriteti është që Allahu të të ruajë dhe nga njëra dhe nga tjetra gjendje."

Vështirësia e sinqeritetit
Për të qenë të sinqertë në të gjithë veprat dhe fjalët, gjë për të cilën jemi të urdhëruar, është një nga vështirësitë me të cilat përballemi. Për këtë nuk mendohet vetëm për njerëzit mesatarë, të zakonshmit, por edhe për gjigandët e këtij umeti, dijetarët dhe adhuruesit të cilët kanë treguar se është shumë e vështirë ta vësh në jetë dhe të ngjitesh deri tek shkalla e sinqeritetit, siç transmetohet nga muhadithi i madh, Sufjan eth-Theuri i cili ka thënë:
"Asgjë nuk ka qenë më e nështirë për mua sesa, lufta me nijetin tim, i cili vazhdimisht ndryshon." (Imam Nevevi, el-Mexhmum: 1/29)
Për këtë i Dërguari i Allahut a.s.shpesh ka lexuar këtë lutje: "O Ti i Cili kthen zemrat, forcoje zemrën time në fenë Tënde" (Tirmidhi: Da'vat; Ibën Maxhe: Efferat.) Gjithashtu ka bërë zakon që të betohet me benë: "Jo, pasha Atë i Cili kthen zemrat." Zemrat janë të ndryshueshme në nijetet e tyre dhe në këmbënguljet e tyre. Ai i cili kërkon të bindet për këtë, le të mbikëqyrë zemrën e vet për një kohë jo më shumë se një orë, dhe do të kuptojë se tani dëshiron këtë, pastaj atë, tani është e përqëndruar për hir të Allahut në namaz, pastaj befasisht ndryshon për hir të një njeriu i cili po e shikon, në një çast me veprën e vet kërkon vetëm shpërblimin e Allahut dhe fill pas kësaj kërkon edhe shtesë nga kjo botë.
Sinqeriteti është i vështirë për atë se Allahu xh.sh. me urtësinë e Tij e ka bërë zemrën fushëbetejë ndërmjet shejtanit dhe engjëllit. Një çast e zotëron njëri, pastaj tjetri. Këtë më mirë na e ka sqaruar i Dërguari i Allahut a.s. kur ka thënë: "Në zemrën e birit të Ademit, dhe engjëlli dhe shejtani kanë pjesën (momentin) e vet. Gjatë kësaj kohe engjëlli e ngushëllon me mirësi dhe e frymëzon të besojë në atë çfarë Allahu xh.sh. i ka premtuar, ndërsa shejtani e frikëson me ligësi dhe e shtyn të kundërshtojë ( të mos besojë) në atë çfarë Allahu xh.sh. ka premtuar." Dhe pas kësaj Pejgamberi a.s. ka lexuar ajetin: "Djalli ju frikëson me varfëri dhe ju urdhëron të bëni vepra të këqija, ndërsa Allahu ju garanton falje (mëkatesh) e begati; Allahu është dhurues i madh, është i ditur." (2:268) (Tirmidhiu)
Ka thënë Ibën Kajim në veprën e tij "Igathetul Leuhani", duke vështruar mbi këtë hadith: "Engjëlli dhe shejtani shkëmbehen në zemrën e njeriut ashtu siç shkëmbehen nata me ditën. Ka njerëz tek të cilët dita ëshët më e gjatë se nata e tyre (kjo do të thotë se prania e engjëllit është më e gjatë nga prania e shejtanit), ndësa tek të tjetë njerëz ndodh e kundërta. Ka nga ata tek të cilët vazhdimisht është ditë (do të thotë se gjatë gjithë kohës ka praninë e engjëjve), dhe ka të tjerë tek të cilët ndodh e kundërta".

Pengesat në rrugën e sinqeritetit
Dijetari musliman Harithi përmend tre gjëra të cilat mundet më shumë të prishin ose të pengojnë në rrugën e sinqeritetit dhe këto janë:
- që njeriut t'i duket vepra e tij si e madhe
- që njeriu të kërkojë shpërblimin e kësaj bote për veprën e tij
- që njeriu të jetë i kënaqur për atë që ka bërë.
Ajo e cila e ndihmon që të çlirohet prej pengesës së parë është , kthimi nga të mirat me të cilat Allahut xh.sh. e ka furnizuar atë, kthimi , në udhëzimin e Allahut dhe në vetëdijen se vepra e kryer është prej Allahut dhe jo prej tij (personit) dhe që kjo nuk është asgjë tjetër përveçse vullneti i Allahut xh.sh. ashtu siç thotë i Lartësuari në librin e tij: "Ju nuk mundeni, por vetëm nëse dëshiron Allahu, Zoti i botëve." (81:29)
Çdo vepër e mirë e jona që kryejmë nuk duhet ta shikojmë ndryshe përveçse si lëvizja e pemëve dhe fërmimi i erës, që do të thotë se pemët dhe era nuk do të kishin pikënisje për lëvizje, nëse dikush tjetër do t'i detyronte, siç edhe ne, që jemi në thelb të vdekshëm nuk do të mund të zgjoheshim dhe nuk do të lëviznim po të mos ishte mirësia e Allahut ndaj nesh dhe po të mos qe vullneti dhe dëshira e Tij.
Në veten e njeriut ka padije dhe krenari, e prej natyre vetvetja (nefsi) është e ngathët dhe i jep përparësi pasioneve dhe gjërave të pavlerë. Burim i kësaj është edhe përvjedhja prej vështirësive. Si e tillë është e sigurtë se nuk do të kishte mundësi të tregonte asnjë të mirë nëse nuk do të qe udhëzimi i Allahut xh.sh. për të.
Na mjafton si argument për të gjithë këtë që kemi thënë ajo që Allahu xh.sh. na thotë për robin e Tij më të zgjedhur Muhamedin a.s.: "Dhe sikur Ne të mos të kishim forcuar ty, ti gati anove diçka pak te ta".
Ajo e cila ndihmon në kapërcimin e pengesës së tretë (dhe kjo është të qenit i kënaqur me veprën tënde) janë dy gjëra:
a- të kthyerit dhe të vështruarit në mangësitë apo tepritë e dëmshme në atë vepër, si edhe njohja e pamundësisë për ta mbajtur veprën larg ndikimit të shejtanit dhe dobësive të vetes. Eshtë pyetur Pejgamberi a.s. për shpërqëndrimin e vështrimit të atij që fal namaz, e është përgjigjur: "Kjo është ajo pjesë të cilën shejtani arrin t'ia grabisë nga namazi " (Buhari). Kur vetëm një vështrim i paqëllimtë i njeriut gjatë namazit, bie në atë pjesë që shejtani ia grabiti nga namazi, çfarë do të bëhej atëherë në kthimin e plotë të zemrës drejt dikujt tjetër përveç Allahut xh.sh.?
b- dija për atë çka Allahu xh.sh. urdhëron, në mënyrë që të jetë vërtetë i adhuruar; dija që njeriu është i dobët dhe i pamundur dhe larg përmbushjes së detyrës ndaj Allahut xh.sh. e pikërisht për këtë nuk guxon të jetë i kënaqur me veprën e vet dhe të druhet që të dalë përpara Allahut me atë vepër.

Disa thënie për sinqeritetin
1- Ka thënë Jakubi: "I sinqertë është ai njeri, i cili fsheh veprat e veta të mira në të njëjtën mënyrë, siç fsheh veprat e këqija".
2 - Ka thënë Ejubi: "Bërja e nijetit, për njerëzit e sinqertë, është më e vështirë se çdo vepër tjetër".
3 - Kanë thënë dijetarët: "Vetëm një orë sinqeritet përfaqëson shpëtimin e përjetshëm, e megjithatë sinqeriteti është i rrallë".

Cilat janë përcaktimet për veprat që kryhen pa sinqeritet
Transmetohet nga një numër i madh dijetarësh muslimanë, që sinqeritetin e numërojnë si pjesë të pandashme të adhurimit, se adhurimi i kryer pa sinqeritet nuk është i vërtetë. Ashtu siç transmetohet nga Iz Ibn Abdus-Selam që ka thënë: "Sinqeriteti është kusht për adhurimin e vërtetë" (Kavaidul-Ahkam), ndërsa nga Kurtubiju e Shejhul-Islam Ibn Tejmije transmetohet se kanë thënë se sinqeriteti në adhurim është detyrë. (Tefsirul-Kurtubi)
Një qëndrim i tillë mbështetet në fjalët e Pejgamberit a.s.: "Allahu pranon vetëm ato vepra, të cilat janë të sinqerta, të kryera vetëm për hir të Tij dhe me të cilat kërkohet vetëm kënaqësia e Tij". (Nesai dhe Ebu Umame, i vërtetuar nga Shejh Albani)
Shejhul-Islam Ibn Tejmije flet në Mexhmul-Fetava për ata të cilët u paguajnë zekatin të varfërve, nga frika prej pasojave ligjore të mospagimit të tij, kur tremben për përgojimin e personalitetit të tyre, kur i tremben humbjes së pasurisë dhe për ata njerëz, të cilët vijnë në namaz për sytë e botës, duke i klasifikuar këto kategori si hipokritë dhe si njerëz që shtiren.
Pastaj shton: "Mendimi ynë është si edhe mendimi i numrit më të madh të dijetarëve, se një adhurim i tillë nuk është i vërtetë dhe se me një qëllim (nijet) të tillë njeriu nuk e ka kryer detyrën (farzin)".
Lus Allahun të na bëjë të sinqertë në fjalët tona, në veprat tona dhe të na pastrojë nga gjithçka që shemb sinqeritetin.

Sajmir Imamoviç
Marrë nga www.vizionislam.com

[I L M G A P]

Sinqeriteti në jetën e muslimanit

Falënderimi i takon vetëm Allahut të Madhëruar, ndërsa paqja dhe mëshira e Tij qofshin mbi të dërguarin Muhamed, familjen e tij, shokët tij dhe mbi të gjithë ata që e pasojnë rrugën e tij deri në Ditën e Gjykimit.

Sinqeriteti në jetën e muslimanit është një mjet i domosdoshëm për të fituar kënaqësinë e Allahut të Madhëruar.

Allahu i Lartësuar thotë në Kuran:

“E duke qenë se ata nuk ishin të urdhëruar me tjetër, pos që ta adhuronin Allahun më një adhurim të sinqertë ndaj Tij, që të largohen prej çdo besimi të kotë, ta falin namazin, të japin zekatin, se ajo është feja e drejtë.” Bejine, 5.

Që vepra e muslimanit të jetë e pranuar tek Allahu i Madhëruar, duhet që ai të jetë i sinqertë në kryerjen e obligimeve fetare, ashtu siç na obligon Allahu Fuqiplotë. Besimtari duhet të jetë i bindur se çdo vepër në të cilën zë vend sinqeriteti, ajo nuk refuzohet tek Allahu i Lartësuar dhe për të do të shpërblehet.

Në një hadith Pejgamberi (alejhi selam) thotë:

“Sinqeriteti shpie në mirësi, kurse mirësia shpie në xhenet. Vërtet, njeriu i cili vazhdimisht është i sinqertë (në besim dhe në të folur), tek Allahu shkruhet besimtar i vërtetë. Gënjeshtra shpie në prishje (morale), kurse prishja shpie në xhehenem. Njeriu që gënjen vazhdimisht më në fund tek Allahu shkruhet si gënjeshtar i madh.” Mutefekun alejhi.

Kur besimtari i frikësohet Allahut të Madhëruar në çdo vepër që e bën gjatë jetës së tij duke e kryer atë sipas parimeve të Islamit, zemra e tij do të jetë e pushtuar nga sinqeriteti.

Allahu i Lartësuar thotë: “O besimtarë, frikësohuni Allahut dhe jini me ata që janë të sinqertë.”

Frika ndaj Allahut arrihet kur robi largohet nga gjërat me të cilat nuk është i kënaqur Allahu dhe i dërguari i Tij (alejhi selam).

Pejgamberi (alejhi selam) në një hadith thotë:

“Largohu prej gjithçkaje që është e dyshimtë e përmbahu asaj që nuk është e dyshimtë. Vërtet, sinqeriteti në besim është siguri, kurse gënjeshtra është dyshim.” Transmeton Tirmidhiu.

Që veprat tona të jenë të pranuara tek Allahu i Lartësuar duhet që të gjithë atë sinqeritet që e kemi, të jetë në përputhshmëri me sunetin e Muhamedit (alejhi selam).

Në librin e dijetarit të njohur Islam Ibën Tejmije “Të qenët rob i Allahut” përmendet Fudejl ibën Ijad, i cili në lidhje me ajetin: “…Për t’ju provuar se cili prej jush është më vepërmirë…” kishte thënë: “Ka kuptimin më i sinqerti dhe më i sakti.” E për këtë ishte pyetur: O Ebu Ali, çfarë nënkupton më këto? Ai ishte përgjigjur: “Nëse vepra është e sinqertë, por nuk është e saktë, nuk është e pranuar. Nëse vepra është e saktë, por jo e sinqertë, sërish nuk është e pranuar. Dhe nuk është e pranuar, vetëm nëse është e sinqertë dhe e saktë,”

Neve na mbetet që të punojmë me fjalën e Allahut dhe të dërguarit të Tij, Muhamedit (alejhi selam), duke u ruajtur kështu nga syefaqësia dhe nga gjërat e tjera të dyshimta, të cilat mund ta zbehin sinqeritetin në zemrat tona.

Dashtë Allahu i Madhëruar që këto pak ajete dhe hadithe që i morëm nga burimi i pashtershëm i Islamit, të ndikojnë sado pak në zbutjen e zemrave tona, duke na shtuar sinqeritet, i cili, pa dyshim, do të na ndihmojë të fitojmë kënaqësi në këtë botë dhe shpërblim në botën tjetër. Këtë temë po e përfundojmë më një thënie të dijetarit të gjeneratës së tabiinëve Hasan el Basriut, i cili kishte thënë:

“Të gjithë njerëzit janë në humbje, përveç atyre që punojnë;nga këta që punojnë të gjithë janë në humbje, përveç atyre që janë të ditur; nga këta të diturit të gjithë janë të humbur, përveç atyre që janë të sinqertë dhe të sinqertit janë para një rreziku të madh.”

Përgatiti grupi i studentëve “Ali ibën Ebi Talib”

[I L M G A P]

SINQERITETI


I lartësuar qoftë i Madhi Zot, që krijoi gjithësinë dhe gjithçka që gjendet në të, e zbriti rrizkun dhunti për robërit e Tij. I lartësuar qoftë Allahu që e krijoi Ademin alejhi selam me dorën e Tij e përsosi, e ndaloi t'i afrohet pemës, e urdhëroi ashtu siç deshi dhe e ndaloi, e pastaj ia pranoi pendimin për mëkatin e tij dhe e mëshiroi.

E falënderoj Allahun, i Cili e bëri karavanin ndihmë dhe shpëtim për Jusufin alejhi selam.
O ti që e ke dëgjuar zërin e Dhenunit në tre errësirat, na mëshiro!
O ti që ia ktheve shikimin Jakubit dhe ia shndërrove dëshpërimin në gëzim, na gëzo atë ditë kur do të dëshpërohen jobesimtarët!
E falënderoj të Lartësuarin me falënderime të shumta. Krijoi Muhammedin sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem dhe e zgjodhi nga njerëzia që të jetë dritë dhe mëshirë për ne.
E falënderoj Allahun që nëpërmjet robit të Tij, Muhammedit sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, na tregoi se sinqeriteti është rruga e lumturisë.
"Me të vërtetë, veprat shpërblehen sipas qëllimit."

Vëllezër besimtarë!
Çdo vend ku përmendet emri i Allahut, ku mësohet feja e Tij dhe Sunneti i Pejgamberit të Tij janë mexhlise dhikri. Andaj, duke shpresuar që edhe ky rast të jetë prej mexhliseve të dhikrit, më lejoni t'ju flas për atë gjë, që së bashku me pasimin e Sunnetit të Pejgamberit sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem janë shkak për pranimin e punëve tona tek Allahu i Madhëruar. Për atë gjë që fshihet mes zemrave dhe Krijuesit të zemrave, për atë gjë që i ndalon vesveset e dyshimet, për çështjen më krenare në këtë botë dhe shpëtimtare në botën tjetër. Ai është sinqeriteti.

Kjo temë ndahet në pesë pika:
1. Kuptimi i fjalës "ihlas" dhe thëniet e dijetarëve për të.
2. Gjendja e selefëve me sinqeritetin.
3. Dobitë e sinqeritetit.
4. Sëmundjet e kohës.
5. Si të jemi të sinqertë?

1.Kuptimi i fjalës "ihlas" dhe thëniet e dijetarëve për të
Nijeti është shtylla e të gjitha punëve, pa të nuk pranohen veprat tek Allahu i Madhëruar. Në sheriatin islam nijeti është: "Të vendosësh që të kryesh një punë me sinqeritet vetëm për hirë të Allahut të Madhëruar duke kërkuar afrimin tek Ai." Shejhul islam Ibn Tejmije thotë: "Sinqeriteti i fesë është nijeti." Allahu i Lartësuar e ka përmendur sinqeritetin në shumë vende në Kur'an: "Nuk u urdhëruan për gjë tjetër, veçse ta adhurojnë Allahun e Madhëruar me çiltërsi në fenë e Tij."
Sinqeriteti është mburojë për besimtarin. Ibn Kajim për kuptimin e fjalës së Allahut të Madhëruar: "E ne e sjellim (kthejmë) ndonjë vepër që ata e bëjnë dhe e bëjmë hi e pluhur" thotë: "Ato janë punët që nuk janë kryer sipas Sunnetit, ose nuk janë bërë me ihlas për Allahun e Madhëruar."
Kadi Ijad ka thënë: "Lënia e punës për shkak të njerëzve është syfaqësi, puna për shkak të njerëzve është shirk. Sinqeriteti është që të të ruajë ty Allahu prej tyre."
Hafidh Hakemi thotë:
Vendose (bëje) nijetin për hirë të Allahut
Sepse ndërtesa pa themele nuk qëndron
Sinqeriteti është një prej kushteve për pranimin e veprave tek Allahu i Madhëruar. I Dërguari i Allahut ka thënë: "Allahu i Madhëruar nuk pranon nga punët e robërve, përveç atyre që janë kryer me çiltërsi dhe me qëllim për kënaqësinë e Tij"
Ibn Kajimi thotë: "Punët e zemrës janë bazë, ndërsa punët e jashtme janë pasim dhe plotësim i tyre. Me të vërtetë, nijeti është si shpirti, ndërsa puna si trupi."

[B]2.Gjendja e selefëve me sinqeritetin
Selefët gjithmonë janë përpjekur t'i shërojnë zemrat e tyre dhe ta rregullojnë sinqeritetin duke mos filluar asnjë punë pa e shikuar nijetin.
Po sot me ne? Çudi!
I japim rëndësi pjesës së jashtme, nëse e kemi një sëmundje në lëkurë, menjëherë shpejtojmë për shërim, nëse rrobat i kemi të vjetra, bëjmë të pamundurën t'i blejmë të reja, por se pak nga ne janë ata që e rregullojnë nijetin, që bëjnë të pamundurën ta renovojnë atë. Sot, sa e sa punë kryejnë njerëzit pa i dhënë rëndësinë që i takon nijetit. Lusim Allahun të na i pranojë veprat tona, të na i rregullojë zemrat dhe nijetet tona!
Ta shfletojmë pakëz jetën e selefëve:
-Sufjan Thevriu thotë: "Nuk kam kuruar diçka më të vështirë se sa nijeti" Në shënimet e tyre gjejmë se çdo punë e kanë filluar me thënien e Pejgamberit sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem: "Veprat shpërblehen sipas qëllimit"
-Në librin "Sijeru a'lami en-nubelai" përmendet Ejub Sahtijani, Allahu e mëshiroftë; Shu'be thotë: Ejubi ka thënë: "Jam përmendur, por nuk dua të përmendem"
-Ebu Hamza Themali thotë: Ali bin Husejn dilte çdo natë pas namazit të jacisë, kur njerëzit flinin, dhe mbante mbi shpinë ushqime dhe i shpërndante nëpër shtëpitë e të varfërve. Ali bin Husejn ka thënë: "Vërtet, sadakaja në mënyrë të fshehtë e shuan mërzitjen (hidhërimin) e Allahut të Madhëruar"
Omer bin Thabit thotë: Kur vdiq Ali bin Husejn, e kemi pastruar dhe kemi vërejtur në shpinën e tij gjurmë të zeza. Kemi pyetur: Ç'janë këto? Na treguan se janë shenja nga barra që mbante çdo natë duke shpërndarë sadaka për të varfërit.
-Transmetohet se është pyetur një nga selsefët: Përse nuk po flet? Ai ka thënë: Unë përmallohem për të folur, por kur përmallohem për diçka e lë atë.
Me sjellje të tilla të shumta e gjejmë jetën e selefëve.
-Ebu Bekri është kujdesur për dy të moshuar.
-Omeri është i njohur me kujdesin e tij dhe ndihmën ndaj besimtarëve.

3.Dobitë e sinqeritetit
Dobitë që i nxjerr njeriu nga ihlasi janë të shumta, por ne do të përmendim disa prej tyre:
a) Pranimi i punëve tek Allahu i Madhëruar.
Çiltërsia (ihlasi) është kusht prej kushteve të pranimit të veprave. Pejgamberi sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem ka thënë: "Allahu i Madhëruar nuk pranon nga punët e robërve, përveç atyre që janë kryer me çiltërsi dhe me qëllim për kënaqësinë e Tij."
b) Falja e mëkateve.
Shejhul islam Ibn Tejmije thotë: Ndodh që njeriu të kryej një punë me çiltërsi (ihlas) për hirë të Allahut të Madhëruar, pasi ka plotësuar Tevhidin, e kjo punë të bëhet shkak që Allahu i Madhëruar t'ia falë mëkatet e mëdha
c) Ndihma dhe përforcimi.
"Allahu i Madhëruar e ndihmon këtë Ummet me lutjet, namazin dhe sinqeritetin e të dobtëve të tyre."
ç) Pastrimi i zemrës prej sëmundjeve (zilisë, syfaqësisë, tradhtisë...).
d) Ndihma dhe shpëtimi në raste të vështira.
Sikur se na ka ardhur ngjarja e tre personave, të cilëve iu mbyll hyrja e shpellës. Nijeti i tyre i mirë dhe sinqeriteti bëri që ata të shpëtojnë (këtë e përmend imam Neveviu në librin e tij: Rijadu Salihin).
dh) Hyrja në xhenet që është qëllim i çdo besimtari.
Allahu i Madhëruar thotë: "Do të paguheni sipas asaj që keni punuar, përveç robërve të Allahut të sinqertë."

4.Sëmundjet e kohës
Nuk goditet askush prej nesh me ndonjë sëmundje vetëm atëherë kur humb ihlasin dhe kur nuk posedon nijet. Çudi është me ne sot që shumë pak i japim rëndësi shërimit të zemrës, si rrjedhim zemrat tona goditen vazhdimisht nga sëmundjet e njohura të kohës.
Çdo njëri nga ne duhet ta dijë se të jesh mjek, inxhinier apo drejtor fasik (mëkatar) nuk ndikon direkt në punën dhe profesionin e tyre. Ndërsa, thirrësi në fenë e Allahut kurrsesi nuk mund të jetë i tillë, sepse njeriu mund të pranoj të vizitohet te një doktor fasik, ose t'i rregullojë makinën një mekanik fasik, por nuk pranon t'ia shëroj zemrën një fasik, i cili zemrën e tij e ka të nxirë nga gjynahet. Gjithashtu ai, i cili kërkon të vërtetën, nuk pranon atë nga një person i tillë.
Kështu pra ne, si thirrës në rrugën e drejtë, në atë që thirri Pejgamberi sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem, në fenë e Allahut të Madhëruar duhet t'i shërojmë zemrat tona, në qoftë se dëshirojmë të jemi të suksesshëm
Prej sëmundjeve të kohës janë:
a) Dashuria e shfaqjes së vetvetes.
Ebu Hurejre tregon se e ka dëgjuar Pejgamberin sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem duke thënë: "Të parët që do të gjykohen në Ditën e Gjykimit janë: Personi që ka rënë shehid në rrugën e Allahut, sillet në Ditën e Gjykimit, e njeh atë puna e tij dhe ai e njeh atë (punën e tij). E pyet Allahu i Madhëruar: Çfarë ke punuar në të (dunja)? Përgjigjet: Luftova në rrugën Tënde deri sa rashë shehid. I thuhet: Gënjeve! Ke luftuar që të thuhet se filani është trim. U tha. Urdhërohen melaiket për ta marrë atë, e tërheqin zvarrë mbi fytyrën e tij deri sa e hedhin në zjarr...." [Transmeton Muslimi]
Ka ardhur një transmetim se Omeri radijallahu anhu e ka qortuar Ubejen kur e ka parë se si po i shkojnë njerëzit prapa dhe i ka thënë: ndaloje këtë (vepër), sepse kjo është sprovë për ty dhe ulje për ata që të ndjekin.
Imam Ahmedi ka thënë: Dëshiroj të iki diku jashtë Mekës që të mos më njohin, sepse jam sprovuar me famë (shuhre).
b) Pastrimi i vetvetes.
Ngritja e vlerave të vetvetes duke u lavdëruar, duke u emëruar me llagape si dhe pëlqimi që të mburret e lavdërohet nga të tjerët. Kujdes vëlla, që të mos hysh në grupin e popujve që i ka qoruar Allahu i Madhëruar ku thotë: "Pëlqejnë që të falënderohen për atë që nuk e meritojnë (nuk e kanë punuar)." Gjithashtu thotë: "Mos pastroni (mos i ngritni vlerat) vetveten, Ai (Allahu) e di më mirë kush është i devotshëm." Ndërsa, Pejgamberi sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem ka thënë: "Mos pastroni (mos i ngritni vlerat) vetveten, Allahu i Madhëruar e di më mirë kush është i devotshëm."
Shejh Albani, Allahu e mëshiroftë, kur e kanë lavdëruar duke i thënë: O muhadith, o dijetar i shekulli, ka qarë dhe e ka thënë duanë e njohur, të cilën e ka thënë Ebu bekri kur është bërë kalif i muslimanëve: "O Allah, më bëj mua më mirë se sa ata mendojnë për mua, mos më llogarit çfarë ata thonë dhe më fal mua me mëshirën Tënde atë që ata nuk e dinë!"
Por, lejohet në disa raste që njeriu ta tregojë veten (të tregojë vlerën e tij), kur e din se është i aftë për ta kryer një punë. Argument për këtë është thënia e Jusufit alejhi selam, të cilin e përmend Allahu në Librin e Tij dhe thotë: "Më emëro mua përgjegjës të depove të vendit, unë jam besnik dhe i ditur." [Jusuf, 55]
c) Ruajtja e gjuhës prej fjalëve të ndyta.
Pejgamberi sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem ka thënë: "Ai, i cili i beson Allahut dhe Ditës së Fundit le të flasë mirë ose le të heshtë." Gjithashtu ka thënë: "Muslimani nuk i shqetëson, nuk iu bën dëm muslimanëve tjerë me gojën e tij e as me dorën e tij."

5.Si të jemi të sinqertë?
Kjo është një pyetje shumë e rëndësishme që çdokush nga ne le t'ia drejtojë vetvetes.
Gjërat kryesore që nevojiten për të qenë i sinqertë janë:
a) Tevhidi i pastër.
b) Pasimi me konsekuencë i Sunnetit të Pejgamberit sal-lall-llahu alejhi ve sel-lem.
Nënshtrimi ndaj asaj që na ka urdhëruar, largimi nga ajo që ka ndaluar dhe besimi në atë që na ka lajmëruar.
Nëse dëshiron të jesh i sinqertë, kryej sa më shumë vepra të mira dhe largohu nga mëkatet, sado të vogla të jenë. Mos vepro asgjë për t'u dukur para të tjerëve, por kërko gjithmonë kënaqësinë e Allahut të Madhëruar.
Kujto gjithmonë:
"Personi, i cili e dha sadakanë në mënyrë të fshehtë...."
"Vërtet, sadakaja në mënyrë të fshehtë e shuan mërzitjen (hidhërimin) e Allahut të Madhëruar."

Nëse dëshiron të jesh i sinqertë, pastroje zemrën tënde, largoje dëshpërimin nga vetja dhe vepro për Krijuesin tënd të Lartmadhëruar.