Këngë shpirti

[Drenusha]

Klithje


U shterrën klithjet,
klithjet mbi natën e shurdhër,
e ti nuk e di,
saherë rash thellësive,
dhe preka fundin e territ,
si nji rënie e plogësht shiu.

Ishte ajo dëshira e cmendur e vet'vdekjes,
dhe ajo drita e castit të fundit,
që më hurp tunelit verbues,
e më ringjallë herash të panumërta.

Ti nuk e njehë atë ndjenjë,dhe bën mirë,
se të fortit vdesin vec nji herë.

Vjen e ma shpalon mëngjesin
dhe nxjerr në pah gjithcka.
Gjunjëzohem para diellit,rrëfehem,
dhe, Zot ndihmo,
nuk mehen dhimbjet me vnerin e pelint;
përqafoj dritërimin e tij
dhe ia puthë të gjitha dhimbjet e ambla
rrezeduarve që më bekojn.

[Drenusha]

***

Jo,nuk janë njerzit,as jeta ,
jan fatet që lindin të kurdisuna qysh në embrion,
jan damarët që na lidhin nga brenda,
e s'na lëshojn. Kot rrehemi se jemi të lirë,
gjithmon ka disa dej që na tkurrin,
-ja, deri këtu është kufiri-na e bëjn me dije.

As pylli më nuk është ai i njejti,
i jan dendurë degët, është zymtë.
Drerët më nuk luajn nën dritën e hënës.
Mëngjeset të përgjumura nën vransira,
nata e gjatë ju paska lënë gjurmë nën qepalla.
Gjithcka është ndryshe, e edhe pylli...
Dikush si nëpër ëndërr thrriste këtej dikur:
''-Zgjohu drenushe !
Qenka qëndisur pylli me lule-mali !''

[Shkumbin]

Nese jane vertet poezite e tua te pergezoj se me pelqyen me te vertet ;)
Suksese

[j&g]

keto jane krijimet e tua ne mos gabohem. thanks for sharing them with us.

[Drenusha]

Nese jane vertet poezite e tua te pergezoj se me pelqyen me te vertet ;)
Suksese

-Si mendon ti, Shkumbin ?


Shetitore kujtimesh


Jan gjithë ato këmbë,
që ngarendin këtej e tutje,
e gjithë ato ftyra të mjegullta...

Të humburit e udhëve të pluhurta,
a të vetmuarit nëpër turmë ?
Cilët qem ne ?
Ne, që i rrahëm udhët pash më pash,
e shteg nuk gjetëm përtej dhimbjes !

Bëjn mirë që nuk pyesin,
se edhe ata që na njohën
u heshtën prapa heshtjes ton.
(Mbase e din
se s'ka shumë të thuhet
për ditët e zbrazta).

Eshtë fishkur gjallëria e stinës,
e kështu, edhe vetmia paska kuptim.
Sonte, paskam nevoj
ti shpupuris mejtimet shtegut tonë,
tek bisedojë vec me ty,
krejt e vetme.

[Drenusha]

keto jane krijimet e tua ne mos gabohem. thanks for sharing them with us.

Gjithashtu flm që na u dha mundsia përsëri me publiku krijimtarin tonë k'tu.

[Bl@ck_E@gle]

Shume te bukura Drenusha urime ;)

[Drenusha]

Flm,Ghost. Gjithashtu ju uroi për forumin.



Kah po të shpien udhët ?



U heshtën fjalët;
më nuk flasim, dremis në melodin e nji kange
që i thot të gjitha.

Flatroj në krihët e saj te enderr’t
gjithandej kah do të doje të isha.
E po të ndjek,

do e kudo që me shpien flatrimet,
kah unë po thurr nji anderr meridiane .
Por sërish e sërish,
po më k'puten fije t'mëndafshta,
e po më shthuren
para vështrimit tënd të perhumbun.

- Kah po të shpien udhët ?
- I dashur im, kah po të bien petale shprese?

O i vojtuni im !

Nga veriu në jugë, rrahi udhet pa mua,
dete e bjeshkë shpupuris,
dhe gjej gjurmët e njoma te ditve të blerta.

Nuk asht hovi, jo .
Asht vrulli ai që i shemb të gjitha muret;
beso,lutu e beso,se mu aty lind mrekullia.

…Je lodhur.
Je lodhur për vehte, por tani vazhdo për mua,
jam fundi i labirinthit tënd,
ne fund te territ.jam drita
dhe aty,oh aty të piqemi dua!

Aty si praneveren po te pres.

[Aida]

Edhe pse ke nderuar pseudonimin, perseri te dallova kush je... :)

Me kan pelqyer gjithmone shkrimet tua, pergezime dhe suksese. :)

[cedrus]

Edhe une e dallova dhe rpape te njejten gje po i them.
Ka poezi me plot ndjenje dhe meqenese i le pa redaktuar ua ul vleren sa nuk te behet t'i lexosh.

[Drenusha]

Edhe une e dallova dhe rpape te njejten gje po i them.
Ka poezi me plot ndjenje dhe meqenese i le pa redaktuar ua ul vleren sa nuk te behet t'i lexosh.


Do ti redaktoi nji ditë kur e lyp nevoja Cedrus. Pastaj kam frik s'më njihni më po i redaktova,hehe...

Ju përshendes të dyve me respekt.



Kanga e bariut

Hej, melodi e dhimbës,
nën gishtrinjët e leht të bariut...
Hej vrull i rrallt
në vrimën e fundit në kavall,
zgjon brimat* e shtat fyejve
në shpirtin tim.



Brim* - Bërtim, Piskam

[cedrus]

Do ti redaktoi nji ditë kur e lyp nevoja Cedrus. Pastaj kam frik s'më njihni më po i redaktova,hehe...

Ju përshendes të dyve me respekt.



Kanga e bariut

Hej, melodi e dhimbës,
nën gishtrinjët e leht të bariut...
Hej vrull i rrallt
në vrimën e fundit në kavall,
zgjon brimat* e shtat fyejve
në shpirtin tim.



Brim* - Bërtim, Piskam
Leri justifikimet, por bej punen sic duhet LOL

Poezia duhet te dale ne forme te perkryer nga duart e krijuesit. Une nuk te them qe te ndryshosh dialektin, por qe te redaktosh shkrimet e tua qe kane vlere te vertete artistike.

Psh.


Kanga e bariut

Hej, melodi e dhimbjes,
nën gishtrinjtë e lehtë të bariut...
Hej vrull i rrallë
në vrimën e fundit në kavall,
zgjon britmat e shtatë fyejve
në shpirtin tim.

Britma eshte pikerisht brima, pickama. Mua psh me duket shume e fuqishme fjala pickame

[Drenusha]

Leri justifikimet, por bej punen sic duhet LOL

Poezia duhet te dale ne forme te perkryer nga duart e krijuesit. Une nuk te them qe te ndryshosh dialektin, por qe te redaktosh shkrimet e tua qe kane vlere te vertete artistike.

Psh.


Kanga e bariut

Hej, melodi e dhimbjes,
nën gishtrinjtë e lehtë të bariut...
Hej vrull i rrallë
në vrimën e fundit në kavall,
zgjon britmat e shtatë fyejve
në shpirtin tim.

Britma eshte pikerisht brima, pickama. Mua psh me duket shume e fuqishme fjala pickame


Asnjiher nuk thash se nuk ke të drejt, flm për këshillën, po më pëlqen kjo ''britmat''. Por kaq është maksimumi im.........sory lexuesve

[Drenusha]

***

Bie shi.
Mbi dëshirën e zhveshur
thërmohen ëndrrat.
Ishin aq shumë,
e tani po bien si gjethet
e po më veshin
me ngjyra vjeshte.

Ishin aq plot për t'na u ofruar,
nëpër të leht e nëpër të rëndë.
E morrëm aq pak,

ndoshta ngaqë ishim aq të pazot para vargbjeshkëve,
e ndjeheshim aq të vegjël rrëzë tyre.
E unë po kaq e parëndësishme po largohem...
..dhe vazhdon të bie shi,
e gjethet pikojn të heshtura.

E kush e di,
ndoshta edhe morrëm më shumë se c'na takoi.
Po ti dilnim diellit nga prapa
jam e sigurt se gjithcka do të dukej ndryshe;
mbi horizont do t'pasqyrohej e zhveshur
vetëm dëshira e pa m'shir.

[whisper]

Drenush'
m'pelqeu shumë, shumë, poezia e masipërme. Por une e lexova të tanën n'gegnisht me menjen teme ene e shijova ma shumë. :) (shpresoj te mos e kem harruar gegnishten e mrekullueshme)


Bie shi.
Mbi dëshirën e zhveshun
thërmohen andrrat.
Ishin aq shumë,
e tash po bijnë si gjethet
e po m’veshin
me ngjyra vjeshte.

Ishin aq plot për t'na u ofruar,
nëpër t’leht e nëpër t’rand.
e morëm aq pak,

ndoshta ngaqë ishim aq të pazot para vargbjeshkëve,
e ndjeheshim aq të vegjël n'rranz t'tyne.
E unë po kaq e parandsishme po largohem...
..dhe vazhdon të bie shi,
e gjethet pikojn t’heshtuna.

E kush e di,
ndoshta edhe morëm ma shumë se c'na takoi.
Po ti dilnim diellit nga prapa
jam e sigurt se gjithcka do të dukej ndryshe;
mbi horizont do t'pasqyrohej e zhveshun
vetëm dëshira e pa m'shir.


ps. dalloj nje melankoli fisnike, superiore, te eperme, te nalt, te kjo poezi...

[Mel]

Drenushen e kam ne zemer. Ka hyre prej kohesh ne fakt, se poezia e saj me percjell mrekullisht trazim te embel dhe nje shpirt te bukur!

Urime e dashur

[Erblina]

Kah po të shpien udhët ?!



U heshtën fjalët;
më nuk flasim, dremis në melodin e nji kange
që i thot të gjitha.

Flatroj në krihët e saj te enderr’t
gjithandej kah do të doje të isha.
E po të ndjek,

do e kudo që me shpien flatrimet,
kah unë po thurr nji anderr meridiane .
Por sërish e sërish,
po më k'puten fije t'mëndafshta,
e po më shthuren
para vështrimit tënd të perhumbun.

- Kah po të shpien udhët ?????
- I dashur im, kah po të bien petale shprese?


Drenusha , Keto Vargje me pelqyen ! Suksese N'krimtarin ,tende!:)

[Drenusha]

Mel, gjithmon më ke pëlqy dhe më ka dhimt poezia jote.Jam fillestare unë, kam filluar von ta kuptoi poezin, bile ende se kuptoi sa duhet, dhe kurr s'do të arrij të bahem e madhe si ti. Por shnosh,të gjithë njerzit nuk jan të njejt e as poezit.Unë nuk di as me lan komente si duhet, por unë të uroj udhë me fat ngado e ku të do zemra.

[Drenusha]

Drenush'
m'pelqeu shumë, shumë, poezia e masipërme. Por une e lexova të tanën n'gegnisht me menjen teme ene e shijova ma shumë. :) (shpresoj te mos e kem harruar gegnishten e mrekullueshme)


Bie shi.
Mbi dëshirën e zhveshun
thërmohen andrrat.
Ishin aq shumë,
e tash po bijnë si gjethet
e po m’veshin
me ngjyra vjeshte.

Ishin aq plot për t'na u ofruar,
nëpër t’leht e nëpër t’rand.
e morëm aq pak,

ndoshta ngaqë ishim aq të pazot para vargbjeshkëve,
e ndjeheshim aq të vegjël n'rranz t'tyne.
E unë po kaq e parandsishme po largohem...
..dhe vazhdon të bie shi,
e gjethet pikojn t’heshtuna.

E kush e di,
ndoshta edhe morëm ma shumë se c'na takoi.
Po ti dilnim diellit nga prapa
jam e sigurt se gjithcka do të dukej ndryshe;
mbi horizont do t'pasqyrohej e zhveshun
vetëm dëshira e pa m'shir.


ps. dalloj nje melankoli fisnike, superiore, te eperme, te nalt, te kjo poezi...

Flm Wisper, e paske shkri (thom na ne gegnishte), nuk po e njoh ma hehe.

[Mel]

Mel, gjithmon më ke pëlqy dhe më ka dhimt poezia jote.





Te dhemb poezia ime mike?Mos me thuaj
Se jam gati tani te te shkruaj dy fjale
Dy fjale qe shpirtin me kane munduar
Shpirtin qe dikur pervelonte si llave

Heshta mike dhe une, kaq e pata
Muaj mjalti gjithmone nuk do kete
Nje mbremje vjeshte te vone u vrava
Dhe tani lexoj te tjere poete

Ka lumenj qe thahen dalngadale
E me pas te kujton se c’ish aty dikur
Por ka pastaj lumenj te rrembyer
Qe thelle tyre fshehin nje qivur

Besome mike, por mos rrefe
Nje trishtim ne shpirt po me pikon
E humba fjalen, ma vodhen per be
E as te vdes me nuk gjej kohe.



p.s. nuk jam e madhe Drenushe, jam me e vogel se c'mendon. Nje hic ne univers.

[whisper]

Heshta mike dhe une, kaq e pata
Muaj mjalti gjithmone nuk do kete
Nje mbremje vjeshte te vone u vrava
Dhe tani lexoj te tjere poete

Ka lumenj qe thahen dalngadale
E me pas te kujton se c’ish aty dikur
Por ka pastaj lumenj te rrembyer
Qe thelle tyre fshehin nje qivur

Besome mike, por mos rrefe
Nje trishtim ne shpirt po me pikon
E humba fjalen, ma vodhen per be
E as te vdes me nuk gjej kohe.





Ka çaste kur kujtojmë se zemrës i mbarohen fjalët
Kjo ndodh me të gjithë...me poetët më shumë
dhe vetja na duket si lumi që po thahet
e stinët poetike sikur mbyllen në qivur…

Por vjen një mëngjes,( edhe mbrëmje mund të jetë)
kur fjalët e ëndrrat dritëhijesh harlisur
pranë teje vinë e përdore të marrin lehtë
e veten e rigjen vargjeve nanurisur…

Për të mijtën herë do të ngatërrosh stinët
ndërsa lulet do përkëdhelësh në ballkon
gjethe do ndjehesh…më shumë se kurrë e gjelbër
një mbrëmje vjeshte…vonë-vonë…

:)


(Drenush' me fal per kete pershendetje per Mel ne temen tende poetike...)

[Mel]

Ka çaste kur kujtojmë se zemrës i mbarohen fjalët
Kjo ndodh me të gjithë...me poetët më shumë
dhe vetja na duket si lumi që po thahet
e stinët poetike sikur mbyllen në qivur…

Por vjen një mëngjes,( edhe mbrëmje mund të jetë)
kur fjalët e ëndrrat dritëhijesh harlisur
pranë teje vinë e përdore të marrin lehtë
e veten e rigjen vargjeve nanurisur…

Për të mijtën herë do të ngatërrosh stinët
ndërsa lulet do përkëdhelësh në ballkon
gjethe do ndjehesh…më shumë se kurrë e gjelbër
një mbrëmje vjeshte…vonë-vonë…



Whisper,po venitem cdo dite e nga pak
ndihem e vyshkur si nje lule pa uje.
Nuk me gezon as drit’ e agut si me pare,
as qielli i pergjakur i perendimit ne gusht.

Nuk di ne do vije ajo dite e arte(o perendi)
mengjes do te jete…apo mesnate?
U shojt mundimthi dhe i vetmi thengji,
si te qe ndeshkim per te fundit mekat.

Jam katandisur si ne perrallen e Uliksit
Duke kerkuar dhe une timen Itake,
por ka nga ata qe s’e gjeten kurre,
ata qe arriten t’i njoh nuk pata fat.


p.s. Drenusha nuk merzitet whisper :). Te falenderoj dhe une ty.

[Shiu]

U paskan perzi hesapet ne kete lagje. :D

Pershendetje poeteve qe e paskan gjetur fundin e veres per te lulezuar...

[Drenusha]

Tema nuk eshte vetem e imja, është jona, dhe e nderuat me ardhjen e juve këtu. Jeni të mirëseardhur. Për miqe të mirë gjithmon ka qen e hapur.

[Shiu]

Tema nuk eshte vetem e imja, është jona, dhe e nderuat me ardhjen e juve këtu. Jeni të mirëseardhur. Për miqe të mirë gjithmon ka qen e hapur.

Po pra. ;) Ka qene deshire e kahmotshme e Mel-es qe t'i riktheje poetet ketu dhe... deshira si duket iu plotesua me ne fund. E qe thote Paolo, nje mik i imi (lol), kur ke ndonje deshire te forte - i gjithe universi i jepet realizimit te asaj deshire. Filozofova pak.

[Zarathustra]

U paskan perzi hesapet ne kete lagje. :D

Pershendetje poeteve qe e paskan gjetur fundin e veres per te lulezuar...

Eh,eshte bukur kur perzihen te tille zera.Po ti Shiu sa do heshtesh?

[Drenusha]

Flm që jeni këtu, se mu me paska ik poezia k'to ditë, gjithethsesi do të bashkangjitesha edhe une.

[Drenusha]

***

Për të satën herë
po më mbledhin në thërmija,
kto duar daushurie.
Për të satën herë,
nuk harrojn se jam grua
e të dua,akoma mundem!
Edhe atëhere,kur fjala shpërthen nën gur
e vështrimi i rrëzuem për dhe,
djeg mbi shpirtin e spirruem:
-Shpupriset, rimblidhet e prehet
në duart e tua burrë.

[Drenusha]

***

Tani e sheh
se qenkam ba endacake hapsirash ?
Tani më shih pra !
Ngarendjeve nën shi
s'kërkuari nji strehe të vakët
nën krahët e tu mashkullor.

Këtë grusht drite brenda gjoksit tim
tek e ngas qiejve të pafund, më shih,
se akoma dua të ndjehet
drithërima e nji zogthi të trembur
në pëllëmbet e tua.

Ende rrugoi lartësive, si dikur
pa rregulla, ligje e semaforë
dhe pa kalldrëme me gur.Leshomë.
S'të nget askush t'më ngasësh.
Lermë këtu. I dashun, mos më zgjo.
Druaj se bije e ti s'më pret dot' në duar.

Mendoj se këtej pritet më leht,
se dheut po mbetësh ma andërr se flatrimi.
Vetëm shkallëve të ylberta mund të të bart gjthkah,
e tek kjo kështjellë resh, të të mbaj vetëm për vete.
Tani për tani, më nuk e di,
pse edhe kaltria u dashka me qen dhimbje
tek përkundemi në djepin e detit !
E kush jam unë ta di ?

[cedrus]

***

Për të satën herë
po më mbledhin në thërmija,
kto duar daushurie.
Për të satën herë,
nuk harrojn se jam grua
e të dua,akoma mundem!
Edhe atëhere,kur fjala shpërthen nën gur
e vështrimi i rrëzuem për dhe,
djeg mbi shpirtin e spirruem:
-Shpupriset, rimblidhet e prehet
në duart e tua burrë.

Bukur

[Drenusha]

Flm Cedrus




***


..Asaj flake të hajthme qiriu
që ndrit gjatë në nji dritare
të nji kasolleje të largët,

dhe k'saj përdredhje tymi
në gacën e vetme të ndezur,
mos mi kërko arsye
(më pas, s'do të doje ta dije).

Mund të jen ilustrime të nji ditari
dhe ca hieroglive të gjalla
që përtymen qosheve të pandritshme të ksaj kthine;
kjo hije endacake...

Mund të jet silueta e nji merimange
qe end rrjeten e vete gllabëruese
prapa neoneve përgjat trotuarit.
..edhe hijene mund të jet

që ende lëvrin pas qoshes së murit
nën strehen e k'saj kasolleje
ose njëra nga trillet e frikshme
nën strehën e trishtimit.

Nga kandi yt i vështrimit
ti s'do ta shihje as këte shkëndij t'vetme
që pasqyrohet në bebzat e t'nji përgjumune;
mangësi gruaje do ta quaje-kaq thjesht e ftoft !

Mos pyet! Se më pastaj s'do të doje t'a dije
se egziston nji shuk e përmjegullt rrethë e qark,
pas të cilës përhumben të gjithë burrat e botës.

E gjithcka ka arsyen vet,
bile edhe kjo mostër e cuditshme egzistence
që dikush do ta quante ''cmenduri kapërthurëse''.

Do të duhej të përpliteshe si lëvri flak'ze,
mbi nji pellg dylli të kthjellët
që shket ngadalt në kohë.
E mbase do ta kuptoje nji dite të vonë.

[Drenusha]

***

Dhe ah !
E ngjeshur mungese, kjo ditë feste.
Davaritem kujtimesh:
-Të ikurit me të vdekurit,
të humburit me të shenj'tit;
po pse,pse te jet'shmit largë të gjallëve?!

Po te ishte...
Eh,po të ishte qyteti im
dhe lagjeja ime e fundit,e mrama streh,
(shtepia ime) guaca jonë e art,
..e kjo lutje e fundit.

[Carpe Diem]

Flm Cedrus


Do të duhej të përpliteshe si lëvri flak'ze,
mbi nji pellg dylli të kthjellët
që shket ngadalt në kohë.
E mbase do ta kuptoje nji dite të vonë.

E bukur.